Condoleanceregister Jurian

 

7 maart 2001  –  16 november 2018

Rust nu maar uit, je hebt je strijd gestreden
Je hebt het zo ontzettend moedig gedaan
Wie kan begrijpen, hoe je hebt geleden
En wie kan voelen wat je hebt doorstaan

Onderteken onderaan deze pagina het condoleanceregister van Jurian

 

Jurian’s Facebookbericht van 10 november 2018

Om te beseffen dat ik binnenkort mijn bed in stap,
en er vervolgens nooit meer uit kom. Is onbeschrijflijk.

Ik heb gekozen voor euthanasie, door alle problemen die er momenteel zijn, die niet verbeteren. en dat er nog vele zullen komen.

Nou kan ik jullie vertellen in dit bericht hoe waardeloos het met mij gaat, en welke problemen ik allemaal heb. Want er zijn er meer dan dat er vermeldt wordt.
Maar dat doe ik niet, hopelijk kennen de meeste mij als een doorzetter, die niet wilt kiezen voor opgeven. Die altijd positief blijft, sterk blijft.

Ik wil jullie vertellen, terwijl jullie die gedachtes vast houden. De gedachtes over wat ik ben.
Dat het niet meer lukt. Het is genoeg geweest voor mij.

Ondanks alle pijn en ziekenhuisbezoeken, heb ik een bijzonder en mooi leven gehad.
Als ‘geluk bij ongeluk’ heb ik waanzinnige dingen mogen doen.

Van mee rijden in de mooiste auto’s tot zelf een vliegtuig besturen. Van BN’ers ontmoeten tot met dolfijnen zwemmen op Curacao. Van leuke dagjes uit tot grote weken weg.

Dan praat ik slechts over een paar leuke activiteiten. Maar wat ook nooit ergens vermeldt wordt is alle liefde die ik krijg, en altijd heb gekregen. Liefde van vrienden, liefde van mijn familie. Alle zorg die mijn ouders en broers hebben verzorgd.

Die liefde, die activiteiten, gaven mij een ontzettende rijkdom in mijn leven. Waar ik nog altijd dankbaar voor ben. En daardoor kan ik zeggen:
“Ik ben klaar om op reis te gaan. Aan de andere kant te staan. Voorbij de grens ik sluit mijn ogen. Voor alles wat er komen gaat, tis laat. Ben klaar om op reis te gaan, ik heb alles wel gedaan. Pak mijn hand en voel het stromen. De liefde die ik bij me draag, ik vraag je. Breng me naar het water. Breng me naar het meer. En leg me neer”
(Citaat uit ‘breng me naar het water’ – Marco Borsato)

Plaats hier uw bericht

 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Inge Klapdoor Inge Klapdoor schreef op 16 november 2018
Lieve Jurian, We hebben jou en jouw geweldige familie leren kennen hoog op een berg in Oostenrijk. Wat een humor heeft die familie van jou! Je was een heerlijk jochie vol levenslust en aan niets was te zien dat jij leefde met een sluipmoordenaar. Van jouw ouders wisten we dit wel. Ik ben jouw verhaal blijven volgen. Wat een moed een wat een doorzettingsvermogen!! Maar vooral ook steeds weer de humor, veel levenslust en positiviteit waar het kon, zowel bij jou als bij jouw familie. Een gemeende diepe buiging voor jullie allemaal. Lieve Jurian, goede reis.. Lieve familie, heel veel sterke en kracht toegewenst. Ik kan me niet voorstellen hoe groot dit verdriet moet zijn. Eén ding weet ik wel zeker.. samen kunnen jullie dit. Liefs, familie Klapdoor
Even geduld...

© 2026 Jurian en NF2 | WordPress Theme: Cosimo by CrestaProject.